Waarom ik in mei 42,2 kilometer ren
Hardlopen was voor mij altijd een vanzelfsprekendheid. Na mijn eerste halve marathon in Amsterdam in 2023, en 21,1 km tijdens de Gaasterlân Run in Balk (2024), dacht ik in 2025 de dubbel ‘Leeuwarden-Groningen’ wel even af te vinken. Maar dat verliep even anders.
Wat begon als een ogenschijnlijk onschuldige kuitblessure in april, veranderde na een reis naar Canada. Mijn been werd dik, warm en glanzend. De diagnose in het ziekenhuis was helder en confronterend: een trombosebeen. Er zat een flinke verstopping in mijn bovenbeen.
Inmiddels draag ik dagelijks een steunkous en slik ik bloedverdunners. Zonder die medicatie is de kans dat de trombose terugkeert 25 tot 30%. Het was een harde les: trombose kijkt niet naar hoe fit je bent. Het kan werkelijk iedereen overkomen.
Mijn missie in mei Link to heading
Aan het einde van 2025 heb ik het hardlopen weer opgepakt en inmiddels ben ik goed op schema om op 10 mei (Loop Leeuwarden) en 31 mei (Halve Marathon Groningen) de kilometers in te halen die ik vorig jaar moest missen. Ik ren niet alleen voor mezelf, maar voor de Trombosestichting.
Ik wil geld inzamelen voor cruciaal onderzoek en meer bewustwording creëren over de risico’s. Trombose is gevaarlijk en vaak onzichtbaar, totdat het te laat is. Wanneer een bloedstolsel namelijk loslaat en naar de longen schiet, kan dit een levensgevaarlijke longembolie veroorzaken.
Help je mee? Link to heading
Met jouw donatie motiveer je mij én steun je onderzoek naar betere behandelingen en preventie. Elke euro helpt om de impact van deze aandoening te verkleinen. Alvast ontzettend bedankt voor je support, of dat nu een donatie is of het delen van mijn verhaal!